Zgromadzenie Narodowe Korei Południowej przyjęło 29 stycznia ustawę specjalną o wzmocnieniu konkurencyjności przemysłu półprzewodników. Decyzja ta nie była jedynie elementem polityki przemysłowej, lecz także odpowiedzią na rosnące znaczenie półprzewodników jako zasobu strategicznego. Nowa ustawa porządkuje dotychczas rozproszone instrumenty wsparcia i wprowadza bardziej scentralizowany model zarządzania sektorem. Przewiduje powołanie prezydenckiego organu koordynacyjnego, utworzenie specjalnego funduszu oraz przyjęcie pięcioletnich planów strategicznych. Celem jest nie tylko utrzymanie dotychczasowej „superprzewagi” (초격차) w produkcji chipów pamięci, lecz także wzmocnienie pozycji Korei Południowej w innych, rosnących segmentach rynku półprzewodników. Skupienie się w ostatnich latach na wzmocnieniu tego sektora nie jest przypadkowe. Narastająca rywalizacja technologiczna między Stanami Zjednoczonymi a Chinami stawiają Koreę Południową w szczególnie złożonej sytuacji. Z jednej strony jej koncerny pozostają silnie powiązane z rynkiem chińskim, z drugiej pogłębia się współpraca strategiczna z Waszyngtonem w zakresie bezpieczeństwa technologicznego. W tym kontekście wprowadzane przez rząd przepisy stanowią element szerszej strategii adaptacji do nowej epoki „technogeopolityki”. Na czym polega południowokoreańska polityka w zakresie półprzewodników? Na jakie zagrożenia stanowi reakcję?
Od potęgi chipów pamięci do pełnoskalowego lidera AI
10 grudnia 2025 r. administracja Lee Jae-myunga przedstawiła nową strategię dotyczącą sektora półprzewodników. Jej deklarowanym celem ma być przejście od statusu „memory powerhouse” do pozycji kompleksowego lidera globalnego rynku półprzewodników, z ambicją zajęcia drugiego miejsca na świecie w erze napędzanej przez sztuczną inteligencję.
Choć skala zapowiedzianych inwestycji (ponad 700 bln KRW do 2047 r.) może sprawiać wrażenie nagłej mobilizacji, w rzeczywistości strategia ta jest kulminacją kilkuletnich działań: od „System Semiconductor Vision” (2019), przez inicjatywę K-Semiconductor Belt (2021) i K-chips Act (2023), po dostosowanie do przyspieszającej rywalizacji technologicznej USA–Chiny i eksplozji popytu na układy AI.
Należy zwrócić uwagę, że fundamentalnym punktem wyjścia dla kreowania polityki związanej z półprzewodnikami jest dostrzeżenie asymetrii strukturalne koreańskiego sektora. Korea Południowa dominuje globalnie w produkcji pamięci DRAM i NAND, lecz pozostaje relatywnie słaba w obszarze układów systemowych oraz w modelu fabless (projektowaniu i sprzedaży układów scalonych bez ich fizycznej produkcji). Nowa strategia zakłada dziesięciokrotne zwiększenie krajowego sektora fabless oraz budowę największego na świecie klastra półprzewodnikowego. Kluczowym instrumentem ma być wspólny projekt typu foundry (produkcja) o wartości 4,5 bln KRW, zapewniający mniejszym firmom projektowym uprzywilejowany dostęp do linii produkcyjnych. To próba instytucjonalnego odtworzenia synergii znanej z modelu TSMC–MediaTek, który pozwolił Tajwanowi zbudować silny ekosystem projektowo-produkcyjny. W koreańskich warunkach oznacza to odejście od koncentracji na wielkich czebolach i próbę systemowego wsparcia całego łańcucha.
Strategia ta ma więc na celu dywersyfikację gospodarki (nie tylko produkcja pamięci, ale też wysokomarżowe projektowanie) czy stworzenie ekosystemu współpracy technologicznych gigantów (Samsung, SK Hynix) z lokalnym sektorem małych innowacyjnych firm. Korei Południowej zależy także na zwiększeniu konkurencyjności z Chinami i USA poprzez wzmocnienie lokalnych firm projektowych, i tym samym większe uniezależnienie się od zagranicznych rozwiązań.
Kolejnym elementem startegii, na który warto zwrócić uwagę jest postawienie sztucznej inteligencji w centrum. Rząd ma przeznaczyć 1,27 bln KRW na rozwój procesorów AI i technologii integracyjnych, co sygnalizuje próbę przesunięcia ciężaru z samej produkcji pamięci na integrację pamięci z mocą obliczeniową w centrach danych czy systemach o wysokiej przepustowości. W praktyce oznacza to redefinicję tożsamości sektora: z eksportera pamięci do dostawcy komponentów dla całego ekosystemu AI, od data center po zastosowania przemysłowe i wojskowe.
Ostatni element omawianej strategii wpisuje się w inny projekt administracji prezydenta Lee Jae-myunga: zwiększenia rozwoju regionalnego i wyjścia „poza stolicę”. Ogłoszona strategia zakłada budowę „Southern Semiconductor Innovation Belt”, obejmującego m.in. Gwangju (AI i advanced packaging), Busan (SiC power semiconductors) oraz Gumi (R&D materiałów i komponentów). Celem jest ograniczenie nadmiernej koncentracji przemysłu w obszarze stołecznym oraz dywersyfikacja bazy przemysłowej i zasobów kadrowych.
Warto także zauważyć, że administracja Lee Jae-myunga definiuje półprzewodniki jako strategiczną infrastrukturę, a nie tylko sektor R&D. W lutym 2026 r. Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Energii powołało specjalną grupę zadaniową ds. półprzewodników mocy (power semiconductor), wyznaczając cel zwiększenia wskaźnika samowystarczalności technologicznej z 10% do 20% do 2030 r. W przeciwieństwie do pamięci czy CPU, półprzewodniki mocy odpowiadają za kontrolę i konwersję energii. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania energetycznego generowanego przez AI, takie komponenty stają się krytyczne z perspektywy efektywności i suwerenności energetycznej.
Należy zwrócić uwagę, że proponowane przez rząd rozwiązania nie mają na celu wyłącznie wspieranie sektora, ale zmianę podejścia strukturalnego, uwzględniającego znaczenie półprzewodników w dzisiejszym świecie, wykraczające poza przemysł. Powodzenie nowej polityki będzie zależeć nie tylko od skali nakładów, lecz także od zdolności do integracji polityki przemysłowej, bezpieczeństwa infrastrukturalnego i zarządzania ryzykiem geopolitycznym. Uchwalona przez parlament 29 stycznia ustawa o wzmocnieniu konkurencyjności przemysłu półprzewodników tworzy ramę wykonawczą dla tej strategii, narzędzie jej wdrożenia: poprzez centralizację zarządzania, stabilne finansowanie i uprzywilejowanie infrastrukturalne dla powstawania klastrów półprzewodników. Kluczowym elementem nowej ustawy jest instytucjonalizacja kontroli pod auspicjami prezydenta. Dotychczas wsparcie było rozproszone budżetowo i projektowo, zaś nowe rozwiązanie ma na celu stworzenie lepszej koordynacji międzyresortowej, a tym samym możliwość szybkiego reagowania na działania konkurentów (USA, UE, Chiny).
Wyzwanie chińskie: presja w erze AI
Ambitna strategia dotycząca półprzewodników jest nie tylko projektem modernizacji przemysłu, lecz także odpowiedzią na rosnącą przewagę ze strony Chin. Pekin realizuje bowiem długofalową strategię technologiczną, której celem nie jest liniowe doganianie liderów, lecz ich wyprzedzanie w momentach przełomów paradygmatycznych – tzw. strategię „corner overtaking”. W warunkach, w których dogonienie Korei w klasycznej produkcji pamięci pozostaje kosztowne i czasochłonne, Chiny koncentrują się na segmentach nowej generacji: przede wszystkim na chipach AI, projektowaniu układów (fabless) oraz półprzewodnikach mocy. To właśnie w tych obszarach dokonuje się obecnie redefinicja globalnych liderów.
Jednym z najbardziej niepokojących sygnałów dla Seulu jest skala chińskiego ekosystemu projektowego. Podczas gdy Korea dysponuje kilkuset firmami fabless, w Chinach działa ich kilka tysięcy, co sprzyja rozwojowi sektora. Co istotne, według analiz Korea Institute for Industrial Economics and Trade (KIET), Chiny osiągają przewagę w kluczowych ogniwach łańcucha wartości półprzewodników: w obszarze R&D, produkcji wyrobów końcowych, usług produktowych i popytu wewnętrznego. Z perspektywy strukturalnej oznacza to, że Korea Południowa pozostaje liderem w wąskim, choć wciąż dochodowym segmencie (chipy pamięci), natomiast Chiny budują szeroki, zintegrowany ekosystem: od projektowania, przez produkcję, po rynek wewnętrzny zdolny absorbować krajowe rozwiązania.
Warto zauważyć, że część koreańskich ekspertów ostrzega, że scenariusz znany z przemysłu LCD – gdzie Korea w ciągu dekady utraciła dominację na rzecz Chin – może powtórzyć się w półprzewodnikach. W tamtym przypadku decydujące okazały się: skala wsparcia państwowego w Chinach, przewaga kosztowa oraz zdolność szybkiego skalowania produkcji. W sektorze półprzewodników stawka jest jednak nieporównywalnie wyższa. To nie tylko branża eksportowa, lecz fundament infrastruktury cyfrowej, energetycznej i obronnej. Oznacza to, że w przypadku konkurencji z Chinami Korea Południowa stoi przed podwójnym wyzwaniem: zdobyciem przewagi w segmentach przyszłości (np.: AI) oraz utrzymaniem pozycji w segmentach, w których dotąd miała znaczną przewagę. Grudniowa strategia Korei Południowej (rozbudowa sektora fabless, inwestycje w AI, rozwój półprzewodników mocy i budowa krajowej infrastruktury) jest w istocie reakcją na chińską strategię „corner overtaking”.
Szanse strategiczne: Europa jako filar dywersyfikacji
Odpowiedzią na rosnącą presję ze strony Chin nie musi być wyłącznie polityka skupiająca się na rozwoju własnych technologii. Dla Korei Południowej kluczowe znaczenie może mieć pogłębienie współpracy z partnerami technologicznymi o zbliżonych standardach regulacyjnych i interesach geopolitycznych. W tym kontekście Unia Europejska jawi się jako naturalny partner w budowie bardziej zrównoważonego i odpornego ekosystemu półprzewodników.
Rosnące zapotrzebowanie energetyczne generowane przez AI staje się jednym z największych ograniczeń dalszego rozwoju sektora. Projekty takie jak unijny HAETAE – z udziałem m.in. koreańskich instytutów KAIST i DGIST, wskazują na potencjał przełomowej współpracy w obszarze fotonicznych układów AI. Integracja europejskich kompetencji w zakresie fotoniki i materiałoznawstwa z koreańską skalą produkcyjną może przyspieszyć rozwój energooszczędnej architektury obliczeniowej, kluczowej dla przyszłości centrów danych i infrastruktury cyfrowej.
Jednocześnie Europa, poprzez realizację European Chips Act, dąży do zwiększenia własnej autonomii technologicznej oraz dywersyfikacji partnerstw poza osiami USA–Chiny. Dla Seulu oznacza to możliwość udziału w projektach badawczo-rozwojowych współfinansowanych ze środków UE czy wejścia w europejskie łańcuchy wartości jako partner wysokotechnologiczny.
Należy zwrócić uwagę, że w przeciwieństwie do relacji z Chinami, współpraca z UE nie wiąże się z ryzykiem transferu technologii do wyraźnego konkurenta. Przeciwnie, może stanowić element „bezpiecznej internacjonalizacji”, w której obie strony wzmacniają swoją pozycję wobec rosnącej fragmentacji technologicznej. Unia Europejska oferuje także istotny komponent normatywny: regulacje dotyczące bezpieczeństwa danych, cyberbezpieczeństwa, zielonej polityki i zrównoważonego rozwoju stają się globalnymi punktami odniesienia. Dla Korei Południowej aktywne uczestnictwo w tym procesie oznacza nie tylko dostęp do rynku, lecz także wpływ na przyszłe standardy technologiczne.
Podsumowanie
Korea Południowa wchodzi w nową fazę polityki przemysłowej, w której półprzewodniki przestają być jedynie sektorem eksportowym, a stają się kluczowym elementem bezpieczeństwa technologicznego państwa. Strategia z grudnia 2025 r. oraz ustawa specjalna z 29 stycznia tworzą spójną architekturę transformacji: od dominacji w pamięciach do ambicji budowy pełnowymiarowego łańcucha półprzewodników w erze AI.
Presja ze strony Chin, realizujących strategię „corner overtaking”, oznacza, że utrzymanie dotychczasowej przewagi nie będzie wystarczające. Seul musi jednocześnie bronić swojej pozycji w segmentach pamięci oraz zdobywać kompetencje w obszarach przyszłości. Stawką jest nie tylko udział w rynku, lecz zdolność do zachowania autonomii strategicznej w warunkach rywalizacji mocarstw.
